Bülbül ile Kızın Hikayesi…

Masal bu ya güzel kız ölümü beklerken bir deniz kıyısına sığınmış hastalığın devası yokmuş artık günleri sayılı gel zaman git zaman başucundaki güle bülbül dadanmış. bülbül her gün gelip gitmeye başlamış şarkılar söylüyormuş güle .yüreğin açıyormuş ona.

güzel kız bülbülün güle olan bağlılığından ve aşkına çok etkilenmiş keşke ben de ölmeden evvel böylesine sevseydim diye geçirmiş içinden, hissetmiş kız içindeki geçenleri

Bülbül bir avuç kadar belki ama kalbi geniş. aşk bülbülün işi zaten gelip konmuş güzel kızın omzuna… gezip gördüğü yerleri hikayelerini anlatmaya başlamış ona. başka başka diler konuşan insanları anlatmış ona türlü çeşitli hayvanlardan bahsetmiş şarkılar söylemiş şiirler okumuş şairlerden bahsetmiş yaylalardan dağlardan kıştan yazdan bahardan haberler getirmiş gazeller fısıldamış kulağına sonra uçup gitmiş ertesi gün yine gelmiş tabi yine anlatıp durmuş gece boyunca gün doğar doğmaz uçup gitmiş yine gel zaman git zaman güzel kız aşık olmuş İki ürperiyormuş o gittiği vakit. geri dönmezse diye korkuyormuş ya o güzel diyarlarda o başlı başı karlı yüce dağlar da mis kokulu çiçeklerin koynunda kalır da bana geri dönmezse ben ne yaparım diye hep hırpalıyor muş kendisini. düşündükçe daha da hastalanıyormuş oysa günleri zaten sayılı amansız hastalığı düşmüyor bir türlü yakasından .günden güne eriyip giderken şimdi iyice perişan etmiş kendini bülbül gelince onu çok bitkin bulmuş gelip konmuş hemen dizlerine ne oldu sana böyle demiş

Korkuyorum diye cevap vermiş güzel kız gidipte dönmemenden başka güzelliklerin koynunda beni unutmandan korkuyorum daldan dala Gülden güle gidiyorsun her gün ya birini benden çok seversen ve bir daha bu deniz kıyısına benim yanıma gelmezsen ölürüm ben

Hepimiz zaten öleceğiz demiş bülbül vakit varken aşk işinde yaşayacağımıza dar zamanda korkuyla mı öldürelim birbirimizi

yani bir gün başkasını sevebilirsin o zaman seni bırakmam diyemiyorsun bana

ben bir bülbülüm güzel kız yaradan böyle yaratmış beni Gülden güle aşktan aşkadır benim tabiyatım sen de bu yüzden sevmedin mi beni ben bir Bir bülbül olmasaydım Gülden güle geçmeseydim sana anlatacak hikayem olmazdı ki sana güllerden insanlardan diyarlardan bahçelerde haber getirmezdim ki o zaman gazeller öğrenemezdim şiirler okuyamazdım şarkılar şakıyamazdım sen o zaman sevmezdin ki beni Bir bülbüle aşıksın sen unutma güzel kız

başlamış ağlamaya yakalamış Bülbülü koymuş kafase madem öyle demiş o halde bir daha hiçbir güle yollamam seni burada kalır yalnız bana güzel gazel okuyup anlatırsın hikayelerini çünkü en çok ben aşığım sana kimse benden çok sevemez seni sana en fazla ihtiyacı olan benim ve bülbül kafese girdiği günden sonra susmuş ne şarkı söylemiş ne hikaye anlatmış başı düşmüş yana , süzülmüş zayıflamış gözlerinin rengi solmuş onun bu hali güzel kıza da dert olmuş hastalık da çok ilerlemiş bir gece kafasını çıkarıp sarılmış bülbüle denizin kenarına derin bir uykuya yatmış gözünü açtığında kendini bembeyaz bir sarayda bulmuş buluttan bir saray heyecana kapılmış güzel kız öldüm de cennete mi geldim yoksa demiş evet diye karşılık vermiş bir melek gelip cennetin kapısına dayandın güzel yüreğin seni buraya kadar getirdi ne var ki sen içeri alamayacağım kız şaşırmış tabi neden diye sormuş

Cennetin kapısına kadar gelip dönmek den niye?melek kızın kucağındakini işaret etmiş ve bu yüzden demiş cennete girmem mümkün değil kucağındaki bülbülü ancak fark etmiş güzel kız zavallı bülbül genç kızın kollarında ölüp gitmiş onu ait olduğu yerden koparıp aşkına mahkum ettin böylece ölümüne neden oldun cennetin kapıları sana kapandı demiş melek…

 

Add Comment